มนุษย์ คน ชีวิต ธรรมะ ปัญหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 90 / 111

22 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม ริษ ศีล ๕ ด้วยเหตุที่มนุษย์มิได้ดำรงชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียง ลำพัง หากแต่อยู่ร่วมกันเป็นสังคม มนุษย์จึงมีข้อตกลง ระหว่างกัน ในการที่จะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างสันติสุข

ศีล ๕ เป็นข้อกำหนดที่ช่วยให้มนุษย์อยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสันติสุข โดยยึดหลักการไม่ฆ่าและไม่เบียดเบียนชีวิตผู้อื่น ทุกชีวิตล้วนมีความรักและหวงแหนชีวิตซึ่งกันและกัน ทำให้เกิดการอยู่ร่วมกันอย่างสันติและส

52 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม เดินเรือแห่งท่าเรือกรุกัจฉะ ในครั้งนั้นพระโพธิสัตว์มีชื่อว่า สุปารก เป็นผู้มีผิวพรรณงดงามดุจดั่งทองคำ ทั้งยังมีบริวาร มากมาย ได้สำเร็จวิชาต้นหน ตั้งแต่มีอายุเพียง ๑๖

ในครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ชื่อว่าสุปารกเป็นผู้มีผิวพรรณงดงามและมีความรู้ความสามารถในการเป็นต้นหนของเรือ แม้สุปารกจะต้องเผชิญกับอุปสรรคจากการพิการทางสายตา แต่เขายังคงรักษาศีลและทำงานโดยการตีราคาสิ่งของท

146 ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม โย จ วสฺสสติ ทุสฺสีโล อสมาหิโต เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย สีลวนฺตสฺส ฌายิโน ชีวิตเพียงวันเดียวของผู้มีศีล มีสมาธิ ยังประเสริฐกว่าชีวิตตั้งร้อยปีของผู้ทุศีล ไร้สมาธิ (๒๕/๒๐

182 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม ศีลภาษิต ในพระไตรปิฎก อปปมตตา สตีมนฺโต สุสีลา โหล ภิกฺขเว สุสมาหิ สงฺกปฺปา สจิตฺตมนุรกฺขถ. (๑๐/๑๐๘) ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอจงเป็นผู้ไม่ประมาท มีสติ มีศีลอัน ดี มี

บทความนี้มุ่งเน้นให้เห็นถึงบทบาทของศีลในพระไตรปิฎกที่เป็นพื้นฐานของความดีงาม โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการมีสติและการรักษาศีลให้ดี เพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตให้บริสุทธิ์ ความสำคัญของศีลไม่เพียงแ

ข้อคิดความประทับใจ “ความเปลี่ยนแปลง เมื่อได้มาปฏิบัติธรรมครั้งนี้ ทางร่างกาย รู้สึกมีกำลังมากขึ้น อันเนื่องมาจากการได้พักผ่อน (นอนหลับ) อย่างเต็มที่ ทางด้านจิตใจ ทำสมาธิอย่างเต็มที่ รวมถึงได้ โภชนาการ

การปฏิบัติธรรมทำให้รู้สึกถึงสุขภาพทางร่างกายและจิตใจที่ดีขึ้น มีการพักผ่อนที่เพียงพอและได้ทำสมาธิอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังช่วยให้มีการควบคุมอารมณ์และมีความใจเย็นมากขึ้น ผู้เข้าร่วมหลายคนได้รายงา

ความต่อเนื่อง | (ก.พ. ๒๕๓๘) | เป็นที่น่าชื่นชมอย่างยิ่งว่า กว่า ๕,๐๐๐ ชีวิต จาก ๑๒ รุ่น ที่มา ปฏิบัติธรรมในโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษนั้น ทุก ๆ ท่านต่างตั้งใจ ปฏิบัติธรรมเจริญภาวนาอย่างเต็มที่ ทั้งๆ ที่ไ

ในปี 2538 โครงการปฏิบัติธรรมพิเศษได้มีผู้เข้าร่วมกว่า 5,000 ชีวิตจาก 12 รุ่น ทุกคนมีความตั้งใจในการปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ โดยใช้เวลาในห้องประมาณ 4 ชั่วโมงต่อวัน แม้ในเวลานอกเหนือจากนั้นยังประคับประคอ

๒๕๖ เมื่อต้องการความสุขแล้วก็ต้องทำใจให้หยุด นั่นแหละเป็นตัวสุข เป็นตัวสุข แท้ๆ สิ่งอื่นสุขไม่เท่าทั้งนั้น...” สัมผัส “หยุด” กว่า ๙๐ รุ่น กว่า ๗,๐๐๐ ชีวิต ที่ร่วมปฏิบัติธรรม “โครงการ ปฏิบัติธรรมพิเศษส

ความสุขที่แท้จริงเกิดจากการหยุดใจ สิ่งต่างๆ ที่ทำให้เรามีความสุขอาจไม่เท่าการนั่งสมาธิ ผ่านโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษที่มีผู้เข้าร่วมมากกว่า 7000 คน มีประสบการณ์ในการเปลี่ยนแปลงชีวิตมีสุขภาพดีขึ้น รักษาศ

๒ ม ง ค ล ที่ ๓ จ ร ร ย์ ป ร ะ พ า ติ พ ร ห ม ชี วิ ต ที่ ประเสริฐ ชีวิต คนเราเกิดมาต้องมีเป้าหมายของชีวิต เพื่อเป็นตัว กําหนดว่า เราจะนําเนินชีวิตไปในทิศทางใด จะได้ฝึกฝน ตนเองไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้

การตั้งเป้าหมายในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เรารู้ว่าควรดำเนินชีวิตไปในทิศทางไหน การตั้งเป้าหมายที่ถูกต้องจะเป็นพื้นฐานให้เราได้ฝึกฝนตนเองอย่างเหมาะสม ชีวิตที่มีเป้าหมายที่ชัดเจนจะช่วยให้ประสบความสำเร็

ธรรมะเพื่อประช โอกาสแห่งการบรรพชา ๔๗ การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุด ทั้งต่อตัวเรา และต่อโลก การจะทำให้โลกเข้าถึงยุคแห่งสันติสุขที่แท้จริงได้ ต้องเริ่มต้นจากการปฏิบัติธรรม ทำใจหยุดใจนิ่งอยู่ท

การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เข้าถึงสันติสุขที่แท้จริง ทั้งต่อตนเองและโลกใบนี้ ด้วยการหยุดใจและมุ่งเน้นการปฏิบัติอย่างถูกวิธี ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เป็นทางเข้าถึงธรรมกาย ซึ่งทุกคนมีอยู่ในตัว ไม

ครั้งหนึ่งใ ง ห นึ่ง ใน ชีวิต ข อ ง ลู ก ผู้ชาย ฆราวาสคับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี บรรพชาเป็นทาง ปลอดโปร่ง การที่บุคคลผู้ครองเรือนจะประพฤติพรหมจรรย์ ให้บริบูรณ์บริสุทธิ์โดยส่วนเดียว ดุจสังข์ขัดไม่ใช่ทำได้

ธีระ ประชา ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชาย ๖๐ “บุคคลผู้ครองเรือน จะประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ดุจสังข์ขัด ไม่ใช่ทําได้ง่าย อย่ากระนั้นเลย จึงปลงผมและหนวด นุ่งห่มผ้ากาสายะ ออกบวชเป็นบรรพชิตเถิด

บทความนี้เล่าถึงความตั้งใจของอุบาสกในการบวชและคำสอนจากพระเถระเกี่ยวกับชีวิตพรหมจรรย์ และการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณธรรม การเผชิญกับความยากลำบากในการประพฤติพรหมจรรย์และความสำคัญของการตั้งใจบวชเพื่อความรอด

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๔) ปักใจเชื่อเสียเลย ตรัสถามต่อว่า “ท่านภารทวาชะ ธรรมดาจิต นี้ย่อมมีสภาพโลเล บางคราวหญิงมีอายุปูนมารดา เราก็รัก บางคราวหญิงรุ่นราวคราวพี่สาว น้องสาว หรือลูกสาว เรา

พระปิณโฑลภารทวาชเถระได้บรรยายถึงวิธีการพิจารณาทางธรรมเพื่อให้ภิกษุหนุ่มสามารถรักษาพรหมจรรย์ได้ตลอดชีวิต โดยการทำความเข้าใจในความไม่สะอาดของร่างกาย และการอบรมจิตและปัญญา ซึ่งช่วยเสริมสร้างความมั่นคงในพ

ธรรมะเพื่อประชา มุ่งสู่โลกุตรธรรม ๒๐๔ สมบัติ ท่านกลับตอบปฏิเสธ แล้วแสดงธรรมเทศนาถวายว่า “ดูกรมหาบพิตร พระองค์ทรงเห็นผลบุญอย่างเดียว ส่วน อาตมภาพเห็นทั้งผลบุญและผลบาปที่สั่งสมไว้ จึงสำรวมระวัง อาตมภาพไ

ในบทสนทนานี้ พระราชาแสดงความเห็นเกี่ยวกับความยินดีในเบญจกามคุณ และพระฤๅษีแนะนำถึงความสำคัญของการไม่เข้าไปพัวพันกับสิ่งที่ไม่เที่ยง เช่น สมบัติ แม้พระราชาจะรู้ว่าควรสละ แต่ยังมีความยินดีอยู่ ท่านจึงได้

ธรรมะเพื่อประช มุ่งสู่โลกุตรธรรม ๒๐๕ ทําความดี โดยให้ความชอบธรรมแก่อาณาประชาราษฎร์ใน ขอบขัณฑสีมา ทรงเป็นผู้มีกมลจิตอันผ่องใส ทำทานกับสมณ พราหมณ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศและประพฤติธรรมให้สุจริตเถิด” นอก

บทความนี้พูดถึงการดำเนินชีวิตตามหลักธรรมะกับการทำความดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้ความชอบธรรมแก่ประชาราษฎร์ ความสำคัญของการทำทาน และการศึกษาธรรมเพื่อเข้าใจความไม่เที่ยงของชีวิต นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างการส

ธรรมะเพื่อประช คำถามนำไปสู่ความหลุดพ้น ២៤៥ เราโชคดีที่ได้อัตภาพเป็นมนุษย์ ได้มีโอกาสดีที่จะสร้าง บารมี จึงเร่งสร้างความดีให้เต็มที่ ตักตวงเอาบุญกุศลกันไปให้ มากๆ เพราะบุญเท่านั้นที่เป็นที่พึ่ง เป็นมิต

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการทำความดีและการสร้างบารมีในชีวิตมนุษย์ โดยเชื่อว่าบุญและความดีเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุดตลอดกาล ชี้ให้เห็นถึงการเจริญภาวนาและการทำตนให้พ้นจากทุกข์และอุปสรรคในชีวิต ตามหลักธรรม

Boประช ผู้มีชัยชนะที่ไม่กลับแพ้ ๒๖๒ สรรพสัตว์ทั้งหลายเป็นล้านๆ ชีวิต ไม่มีใครที่จะประทับ รอยเท้าไว้บนผืนทรายได้จีรังยั่งยืน เพราะไม่นานรอยเท้านั้น ก็ถูกคลื่นพัดให้จางหายไป เหมือนชีวิตที่เกิดขึ้นมาแล้ว

บทความนี้กล่าวถึงความไม่ยั่งยืนของชีวิตและการที่มนุษย์ส่วนมากประมาทในการใช้ชีวิต แทนที่จะสร้างสรรค์ความดีให้แก่ตนเองและผู้อื่น การสอนเรื่องความเมตตาและการไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกันจากพระพุทธเจ้าเป็นสิ

ม ง ค ล ที่ ๓ ๕ จิ ต ไม่ ห วั น ไ ห ว ใ น โ ล ก ง ร ร ม น ชี วิ ต ที่ ไม่ หวั่นไหว ชีวิต ห จิตของผู้ใด อันโลกธรรมทั้งหลายถูกต้องแล้ว ไม่หวั่นไหว ไม่เศร้าโศก ปราศจากความขุ่นมัว เป็นแดนเกษมจากโยคะ ได้ชื

โมฆะ ข อ ง ชี วิ ต ชีวิต เหล่าสัตว์ผู้ร้องไห้คร่ำครวญ ก็ร้องไห้ถึงสัตว์ผู้ตายไปแล้ว และที่จักตาย เพราะฉะนั้นท่านฤาษี ท่านอย่าร้องไห้เลย เพราะสัตบุรุษทั้งหลายเรียกการร้องไห้ว่า เป็นโมฆะ

ธรรมะเพื่อประชา ธรรมรักษาผู้ประพฤติธรรม ៤០៨ จากทิศทางไหน ก็ไม่สามารถจะเผากองไม้สดนั้นให้ไหม้ได้ พระอุปัชฌาย์จึงเข้าฌานสมาบัติ อธิษฐานให้แผ่นดินแยกออก จากกัน แล้วนำไฟจากอเวจีมหานรกมาเพียงเล็กน้อย แค่เท

ในบทนี้ ผู้เขียนได้เล่าสถานการณ์ที่พระอุปัชฌาย์นำไฟจากนรกเพื่อสอนให้เห็นถึงวิบากกรรมของการทำปาณาติบาต โดยมีตัวละคร ‘ท่านมิลกะ’ ที่เริ่มต้นที่จะปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังหลังจากรู้ถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้น

Boประช จิต สะอาด ปราศจากธุลี ๔๒๖ มีคุณค่าเสมอ เป็นเหมือนกระจกเงาสะท้อนให้เรารู้ว่า กาย วาจา และใจของเราบริสุทธิ์เพียงใด ในทุกอิริยาบถที่เคลื่อนไหว ต้องฝึกใจให้หยุดนิ่งตรงศูนย์กลางกายอยู่ตลอดเวลาเปรียบ

บทความนี้สอนการฝึกใจให้หยุดนิ่งและเบิกบานเพื่อเข้าถึงธรรมะ ในทุกการเคลื่อนไหวของชีวิต การฝึกให้ใจสะอาดและไร้ความขุ่นมัวช่วยให้สามารถต่อสู้กับอุปสรรคและความเครียดได้ และเมื่อใจสะอาด เราจะเข้าถึงพระธรรม